Patellapeestendinopathie - Jumper’s knee

In het kort

Dit is een overbelastingsletsel van de pees net onder de knieschijf. Het komt vooral voor bij sporten met veel springen en landen, zoals volleybal en basketbal. De behandeling is conservatief, met gerichte krachtoefeningen als belangrijkste therapie. Herstel vraagt geduld: het verloopt vaak over enkele maanden.

Wat is het?

De patellapees verbindt de knieschijf met het scheenbeen en draagt de kracht van de bovenbeenspier over. Bij een patellapeestendinopathie raakt deze pees, net onder de knieschijf, overbelast en verzwakt het peesweefsel.

Het ontstaat door herhaalde belasting, vooral springen en landen. Het is geen klassieke ontsteking, maar een geleidelijke achteruitgang van de peeskwaliteit, wat verklaart waarom rust alleen vaak onvoldoende helpt.

Wat zijn de symptomen?

• Pijn onder de knieschijf: goed aan te wijzen op de onderpool van de knieschijf.
• Pijn bij belasten: vooral bij springen, landen en hurken.
• Wisselend verloop: in het begin verdwijnt de pijn vaak na het opwarmen, maar komt nadien terug. Later wordt ze hardnekkiger.

Hoe stellen we de diagnose?

• Het gesprek (anamnese): het verband met springsporten en de typische plaats van de pijn zijn verhelderend.
• Lichamelijk onderzoek: drukpijn op de onderpool van de knieschijf en pijn bij belasting van de pees.
• Beeldvorming: een echografie of MRI-scan kan de veranderingen in de pees in beeld brengen.

Wat zijn de behandelingsopties?

De behandeling is conservatief. De kern is een opbouwend krachtprogramma dat de pees geleidelijk sterker en belastbaarder maakt:

• Aangepaste belasting: de provocerende activiteiten tijdelijk verminderen, niet volledig stoppen.
• Specifieke krachtoefeningen (langzaam en met toenemend gewicht), die de pees prikkelen om te herstellen.
• Soms aanvullend shockwavetherapie. Cortisone-inspuitingen in de pees worden vermeden omdat ze de pees kunnen verzwakken.

Wat houdt de chirurgie in?

Een operatie is zelden nodig en komt pas in beeld na minstens een half jaar consequente, goed opgebouwde oefentherapie zonder voldoende resultaat. Daarbij wordt het aangetaste peesweefsel weggenomen om herstel te stimuleren.

Hoe ziet de revalidatie eruit?

Het krachtprogramma vormt zowel de behandeling als de revalidatie en wordt stap voor stap zwaarder.

Fase	Wanneer	Doel
1 — Pijn onder controle	Week 0–2	Belasting verminderen; rustige krachtoefeningen starten.
2 — Kracht opbouwen	Week 2–6	Geleidelijk zwaardere, langzame krachtoefeningen.
3 — Sprongbelasting	Week 6–12	Stilaan weer springen en landen inbouwen.
4 — Terug naar sport	Vanaf maand 3	Sportspecifieke opbouw en terugkeer.

Wat zijn de vooruitzichten?

De vooruitzichten zijn goed, maar herstel verloopt traag. Wie het oefenprogramma consequent volhoudt, ziet meestal duidelijke verbetering. Een goede belastingsopbouw helpt herval te voorkomen.